تعريف حقوق معنوي پديدآورندگان نرم‌افزارهاي رايانه‌اي

حقوق معنوي بر اساس مباني فلسفي و ارتباطي است كه بين شخصيت پديدآورنده اثر با آن وجود دارد.
ارتباط ناگسستني نرم‌افزارها با شخصيت پديدآورندگان آنها موجب شده است حقوقي براي اشخاص مزبور در عرف و قانون شناخته شود كه به لحاظ طبع و فلسفه پيدايش آنها، داراي احكام خاصي باشند كه متفاوت با احكام مربوط به حقوق مادي و اقتصادي است.
با يك تقسيم، حقوق معنوي را مي‌توان به شرح زير طبقه‌بندي كرد:
يك: حق پديدآورنده اثر در منتسب شدن آن به او.
دو: حق اعتراض به هر گونه تحريف، تغيير يا اقداماتي كه موجب لطمه به حسن شهرت و حرمت صاحب اثر شود .
و با طبقه‌بندي ديگر:
يك: حق انتساب اثر به پديدآورنده (Driot depaternite,Right of Paternite) .
دو : حق حفظ نمودن تماميت اثر، يا حق حرمت اثر (Driot de Respect de Right of L'oeuvre,integrit)
سه: حق انتشار اثر Right of Publication)و (Driot de divulgotion   قانونگذار ايراني در ماده 4 آيين‌نامه اجرايي قانون حمايت از حقوق پديدآورندگان نرم‌افزارهاي رايانه‌اي حقوق معنوي را حق انتساب نرم‌افزار به پديد‌آورنده آن دانسته است. اينك به شرح مفهوم حق انتساب اثر مي‌پردازيم.

حق انتساب نرم‌افزار به پديدآورنده
خالق اثر حق دارد نام خود را روي آن منعكس كند و بدين‌ترتيب ارتباط معنوي خود با آن را ثبت و اعلان نمايد. با ناميدن اثر به نام پديدآورنده آن، به وي در جامعه احترام گذارده مي‌شود و همين نيز موجب شده است كه به حق مزبور حق حرمت مؤلف نيز گفته شود.
حق مزبور از قديم‌الايام وجود داشته به طوري كه شعرا نام خود را در پايين سروده‌هاي خود مي‌آوردند و يا نويسندگان كتابها اسم خويش را در آنها ذكر مي‌نمودند.
لازمه حق مزبور آن است كه دارنده انحصاري آن بتواند ديگران را از منتسب نمودن اثر به خودشان منع كند و در موارد نقض حق، عليه آنان اقامه دعوي نمايد.
به هر حال، حق معنوي مورد بحث، در ماده 1 قانون حمايت از حقوق پديدآورندگان نرم‌افزارهاي رايانه‌اي تصريح شده است.
درنظام حقوقي ايران پديد آ ورنده نرم افزار مي تواند داراي حق معنوي مولف يا مخترع باشد.