|
منظور از حق عرضه پديد آورندگان نرمافزار هاي رايانهاي چیست؟
پديدآورندگان نرمافزارهاي رايانهاي يا دارندگان حقوق مادي نرمافزار بايد بتوانند نرمافزار خودشان را به هركس كه بخواهند ارائه نمايند تا به اين ترتيب از مواهب مادي نرمافزار بهرهبرداري كنند. به همين دليل حقي بنام حق عرضه نرمافزار براي آنان درنظر گرفته شده است.
تعريف حق عرضه
از حق عرضه در ماده 1 قانون حمايت از حقوق پديدآورندگان نرمافزارهاي رايانهاي نام برده شده است. اين حق قابل تفكيك از ساير حقوق مادي و قابل نقل و انتقال و واگذاري به غير ميباشد. حق عرضه در ماده 7 آييننامه اجرايي قانون مذكور به شرح زير تعريف گرديده است: عرضه عبارت است از ارائه نرمافزار براي استفاده شخص يا اشخاص معين ديگر در زمان يا مكان محدود و براي بهرهبرداري مشخص.
منظور از ارائه نرمافزار در تعريف فوق در معرض فروش، اجاره، رهن و ... قراردادن نرمافزار و همچنين فروش، اجاره، رهن و... نرمافزار است، منظور از شخص يا اشخاص معين مذكور در تعريف فوق هر شخص حقيقي يا حقوقي است كه هويت وي براي پديدآورنده معلوم باشد مثلاً پديدآورنده بداند كه خريدار يا اجاره كننده نرمافزار شركت A ميباشد و نرمافزار را براي استفاده در دفتر مركزي شركت در تهران به مدت يكسال و براي نصب بر روي يك شبكه 20 كاربره اجاره نموده است.
به نظر ميرسد كه مطابق اين تعريف شركتهاي توزيع و پخش و همچنين اشخاص حقيقي و حقوقي فروشنده نرمافزار براي ارائه نرمافزار به كاربران يا مشتريان نياز به اخذ مجوز از پديدآورنده داشته باشند و مخاطبين يا كاربران يا خريداران و ... نرمافزار نيز بايد هويت، زمان و مكان استفاده از نرمافزار و نوع بهرهبرداري از آن را به ارائهكننده اطلاع دهند و يا قراردادي در اين زمينه تهيه نمايند. اغلب پديدآورندگان اين قرارداد را بصورت الكترونيكي تهيه و در داخل نرمافزار جاسازي مينمايند و كاربر با كليك بر روي گزينه «موافقم» آن را تائيد يا امضاء مينمايد.
|